heybet

heybet 1. Celal, azamet, ululuk, büyüklük, haşmet.

“Gökte top sesleri bir bir nerelerden geliyor?/Mutlaka her biri bir başka zaferden geliyor/Kosava’dan, Niğbolu’dan, Varna’dan, İstanbul’dan…/Anıyor her biri bir vak’ayı heybetle bu an.” (Y. K. Beyatlı)

2. Yüce Allah’a yakın olmanın ve onu sevmenin karşılığında insanda meydana gelen manevi bir hâl.

3. İnsanda korku ile karışık saygı uyandıran hâl veya görünüş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.