hanif

hanif 1. Doğruya ve hakka bağlanan, gerçeğe dönen.

“Ey Muhammed! Hanif bir kişi olarak bütün benliğinle dine yönel…” (Kur’an-ı Kerim 30/30)

2. Müslüman, muvahhit, Allah’ı birleyen, tevhit ehli.

“(İbrahim, kavmine şöyle dedi:) Doğrusu ben bir hanif olarak bütün benliğimle gökleri ve yeri yaratana yöneldim. Ben, Allah’a ortak koşanlardan değilim.” (Kur'an-ı Kerim 6/79)

3. Temiz, gusül abdesti alan, cünüplükten yıkanan.

4. Hac ibadetini yerine getiren, hacı.

5. Şirk ve sapıklığı hiçbir zaman iyi görmeyen, şirke meyletmeyen.

“İbrahim ne bir Yahudi ne de bir Hristiyandı. O hanif bir Müslümandı ve müşriklerden değildi.” (Kur'an-ı Kerim 3/67)

6. Allah’ı birleyen, tevhit ehli.

7. Hz. İbrahim’in tebliğ ettiği tevhit inancını koruyan; Hz. Muhammed’in peygamber olarak gönderilmesinden önce Allah’ın varlığına ve birliğine inanan kimse.

“Şimdi Ey Muhammed! Hanif olarak İbrahim’in yoluna uy! diye vahyettik...” (Kur'an-ı Kerim 16/123)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir