emin

emin

1. İnanılan, güvenilen (kimse).

“Ben, size Rabbimin benimle göndermiş olduğu buyrukları duyuruyorum. Ben sizin için emin bir nasihatçiyim.” (Kur’an-ı Kerim 7/68)

2. Emniyetli, tehlikesiz, güvenilir.

“Kâbe’de Allah’ın apaçık ayetleri ve İbrahim makamı vardır. Kim Kâbe’ye girerse emin olur.” (Kur'an-ı Kerim 3/97)

3. Kendisine bırakılan şeyi iyi koruyan, emanete ihanet etmeyen.

“Mümin, insanların mallarından ve canlarından emin olduğu kişidir.” (Hadis)

4. Doğru sözlü, sözünde duran, vefalı.

“Doğru sözlü ve emin bir ticaret adamı peygamberlerle beraberdir.” (Hadis)

5. (Büyük E ile) Mekkeliler tarafından Hz. Muhammed’e İslamiyetten önce verilen ve peygamber olduktan sonra da kullanılan sıfat, Hz. Muhammed’in adlarından biri. Hz. Peygamber, dürüstlüğü, iyi ahlakı, erdemli ve güvenilir kişiliği ile bütün Mekke halkının güvenini kazanmış olduğu için, daha peygamberlik gelmeden önce, gençliğinde kendisine “Muhammedü’l-Emin” denilmiştir. “Emin”, onun anıldığı bir lakap olmuştur. Allah’tan, Cebrail vasıtasıyla kendilerine gelen vahyi, insanlara eksiksiz olarak aktardıkları ve ilahî emirleri en güzel biçimde uyguladıkları için, tüm peygamberlere Kur’an’da, “emin” sıfatı verilmiştir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir