can

can

1. Gönül, yürek.

2. Ruh.

3. İnsanlar ve hayvanlarda hayatı devam ettiren ve ölümle vücuttan ayrılan unsur, öz.

“İşbu söze Hak tanuktur/Bu can gövdeye konuktur/Bir gün ola çıka gide/Kafesten kuş uçmuş gibi” (Y. Emre)

4. İnsanın varlığı, kendisi, zatı, nefis.

“Her can ölümü tadacaktır, sonra dönüşünüz de Allah’a olacaktır.” (Kur’an-ı Kerim 29/57)

5. Mevlevilik ve Bektaşilik’te, tarikata kabul edilmek isteğiyle gelen yeni derviş. “

Can olanı can bilür/İnsanı insan bilür/Her sırrı Sultan bilür/La ilahe illallah".” (Kaygusuz Abdal)

6. Dost, arkadaş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.