bühtan

bühtan

1. İftira, suçlama.

2. Yalan söyleme, uydurma.

“Karac’oğlan der ki: Yemin etmeyin,/Ballar yalayıp da ağı yutmayın,/Var git yiğit deyi bühtan etmeyin,/Niçin söz verdim sen gel deyi deyi?” (Karacaoğlan)

3. Bir kimseye günah yahut kusur sayılan bir söz, davranış veya nitelik yakıştırma, çamur atma.

“Din kardeşini, arkasından hoşlanmadığı şekilde anarsan gıybet; onda olmayan şeyleri ona yakıştırırsan bühtan etmiş olursun.” (Hadis)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir